Vragen over looptechniek(en)

Wat is CHI-running?

CHI-running combineert ideeën uit Tai Chi met een loopstijl die zich afzet tegen de gevestigde manier van lopen. Een aantal elementen van CHI-running zijn niet controversieel en zonder meer verstandig te noemen. Er is een nadruk op een stevige, gestrekte houding van de romp. Een aantal zaken binnen CHI-running zijn echter op zijn minst vanuit een biomechanisch oogpunt merkwaardig.

Enkele kernelementen uit de techniek zijn:

Het ontspannen van de benen (waarmee meer een gevoel bedoeld moet worden dan een fysieke werkelijkheid)
Een voorovergeleunde houding waarmee de snelheid wordt geregeld. De benen zwaaien daarbij vooral achter het lichaam (NB dit is op zijn minst controversieel).
Landen midden op de voet (bal van de voet).

Een belangrijke claim van CHI-running is dat het blessures voorkomt. Er is echter geen serieus wetenschappelijk onderzoek dat dit kan staven.

Als je ooit overweegt om je loopstijl drastisch te veranderen, moet je je realiseren dat het veranderingsproces vooral grote blessurerisico's met zich meebrengt. Veranderingen in stijl moet je altijd geleidelijk en onder goede begeleiding doorvoeren.

Wat is de POSE techniek?

De POSE techniek is gebaseerd op het idee dat je door voorover te leunen bij het hardlopen, bijna vanzelf gaat. De zwaartekracht zou hierbij het werk doen. Er is nooit via serieus onderzoek aangetoond dat dit werkelijk het geval is. CHI-running gebruikt ditzelfde idee.

Wat is de BK-methode?

De BK methode bestaat uit een verzameling van ideeën over een goede looptechniek die gebaseerd zijn op biomechanische principes. BK staat voor Bosch en Klomp, twee Nederlandse trainers.

De BK methode streeft het zogenaamde reactieve lopen na. Bij iedere landing wordt energie opgeslagen in voet en benen. Voet en benen werken daarbij als een elastiek. Hoe beter je dit elastiek kunt spannen, des te meer energie win je bij iedere pas terug. Een slappe bal stuitert slecht. Wanneer een bal de juiste spanning heeft, stuitert hij perfect.

De BK-methode bevat oefenstof om de reactiviteit te vergroten. Daarbij wordt ook (in theorie althans) gebruikt gemaakt van natuurlijke reflexen. Ook wordt aandacht besteed aan een correcte voetplaatsing, een goede houding en het vermeiden van ongewenste bewegingen (zoals lengte-asrotatie).

De BK-methode is geen alles-of-niets methode. Elementen van de methode kunnen op lopers van elk niveau worden toegepast.

Wat is beter: hiellanding of middenvoetlanding?

De meeste recreatieve hardlopers landen op hun hielen. Snelle lopers maken vaak een middenvoetlanding. Sprinters landen altijd op hun voorvoet. Een echte voorvoetlanding houden de meeste mensen maar heel kort vol. Voor de afstandsloper is de keuze dus tussen middenvoetlanding of hiellanding. Wetenschappelijk onderzoek van de laatste jaren geeft aan dat een middenvoetlanding waarschijnlijk het beste is. Zowel uit het oogpunt van blessurepreventie als vanuit het oogpunt van loopeconomie (en snelheid). Dat gaat echter alleen op als je helemaal bent ingesteld op een middenvoetlanding. Dat vergt jaren van zorgvuldige training en misschien moet je het wel van jongs af hebben gedaan.

Ons advies voor de wat oudere recreatieve hardlopers is niet zelf te proberen om over te schakelen van een hiellanding op een middenvoetlanding. Jongere lopers kunnen overwegen om onder goede begeleiding, heel voorzichtig, om te schakelen.